Zoeken
  • Nanda Otten

Jealousy is a sign of desire.

Bijgewerkt: jul 15

Afgelopen zaterdag liep ik ’s avonds na een lange dag met mijn hondje Buck door de winkelstraat. De meeste winkels waren al gesloten en ik vind het dan altijd leuk om even naar binnen te loeren naar al die mooie winkelcollages. Terwijl Buck blij voor mij uit liep, viel mijn oog op een Vaderdagreclame. In grote letters stond er: Dé dag om de liefste papa in het zonnetje te zetten.

Best confronterend voor al die mensen die geen vader meer hebben. Ik ken het gevoel, want een paar weken geleden was het natuurlijk ook Moederdag. Ik vind dat zelf altijd lastig, mede doordat er zoveel media-aandacht aan wordt besteed. Een paar weken van te voren beginnen de reclames al op de radio, tv, social media en niet te vergeten via de mail: ‘Heb jij je Moederdagcadeau al in huis?’.

Ik vergeet nooit meer dat ik vorig jaar rondom Moederdag iets leuk voor mezelf ging halen bij een woonwinkel hier in de stad. Het meisje achter de toonbank vroeg heel vriendelijk aan mij of het een cadeautje was voor Moederdag. Zonder dat ik het in de gaten had zei ik op een nogal droge toon: ‘Nee, voor mezelf hoor. Ik heb geen moeder meer.’ Het meisje schrok van mijn reactie en stamelde iets van: ‘Oh sorry, wat erg het spijt me.’ Ik probeerde haar gerust te stellen: ‘Nee, joh ik moet sorry zeggen. Je bedoelt het goed! Ik weet niet waarom ik dat er zomaar uitfloepte.’ We hadden beide een kleur als een tomaat en ik ben snel de winkel uitgelopen.

Best gek om te zien hoe zo’n dag ineens een bepaalde lading krijgt. Ik hoop daarom ook altijd dat de dag zelf en de weken daarvoor snel voorbij zijn. Ik weet dat jaloezie niet een mooie eigenschap is, maar die heb ik na het overlijden van mijn moeder er gratis bijgekregen. In de meeste gevallen kan ik dat wel naast mij neerleggen, maar tijdens deze dag ben ik jaloers op iedereen die nog wél een moeder heeft. Niet dat ik anderen geen moeder gun, maar ik had de mijne ook zo graag nog gehad. Ik kan er gelukkig wel heel erg van genieten als ik bij een vriendin langskom en haar moeder er ook is. Dan denk ik geniet van mekaar, dit is het mooiste wat er is.

Hoe ik het dit jaar heb ervaren? Het was ’s ochtends prachtig weer. Ik heb een grote bos rozen gehaald en ben naar de begraafplaats toegereden. Bij het graf heb ik 1 roos uit het boeket gehaald en bij haar graf neergelegd. De rest heb ik meegenomen en thuis in een vaas gezet. Mijn moeder had het namelijk niks gevonden als ik het hele boeket daar had neergelegd. Ze had zeker iets gezegd als: ‘Kind, zonde van het boeket. Geniet er zelf maar van.’ Dus dat doe ik ook. Op deze manier heb ik er een week lang plezier van en denk ik aan haar wanneer ik dat mooie boeket zie staan. Ach, en wie weet wie weet wordt Moederdag later wel weer leuk. Als ik zelf een klein mensje heb die mij mamma noemt. Tot die tijd probeer ik er elk jaar gewoon het beste van te maken.

Hoe zijn dit soort dagen voor jullie? En hoe gaan jullie hiermee om? Voel je vrij om een reactie achter laten als je daar behoefte aan hebt. Dit is een plek waar iedereen zijn of haar hart mag luchten.


557 keer bekeken6 reacties
 

©2020 door Rouwrumoer. Met trots gemaakt met Wix.com